اندازهای که قبل از اسمبل کردن کیس کامپیوتر باید بدانید!

هنگام اسمبل کردن کیس کامپیوتر، باید مطمئن شوید که سخت افزارهای شما با هم سازگار هستند. با این حال، حتی سازندگان باتجربه هم ممکن است یک فاکتور مهم را فراموش کنند: ابعاد فیزیکی قطعات. بنابراین، قبل از اسمبل کامپیوتر، باید به نکات زیادی توجه کنید که در ادامه به اهمیت اندازه‌ی قطعات می‌پردازیم.

فرم فاکتور مادربرد و کیس

شاید بدیهی به نظر برسد، اما باید مطمئن شوید که مادربرد شما درون کیس جا می‌شود. خوشبختانه، در این زمینه یک سیستم استاندارد وجود دارد. مادربردها در چند سایز مختلف عرضه می‌شوند که رایج ترین آنها ATX (فول ATX)، mATX (میکروATX) و Mini-ITX هستند.

کیس های کامپیوتر نیز از همین ابعاد پیروی می کنند. یک کیس فول تاور می‌تواند مادربرد ATX را در خود جای دهد؛ کیس های Mini-ITX فقط برای مادربردهای Mini-ITX به اندازه کافی بزرگ هستند و الی آخر. هر کیسی از یک برند معتبر، لیست سایزهای مادربرد سازگار را در مشخصات فنی خود خواهد داشت.

مادربردها به طور کلی از سوراخ‌های نصب یکسانی استفاده می‌کنند، به این معنی که می‌توانید یک مادربرد کوچک‌تر را درون یک کیس بزرگ‌تر نصب کنید. در نتیجه برای اسمبل کردن کیس کامپیوتر، توجه به این موضوع بسیار مهم است زیرا در غیر این صورت ممکن است با مشکل روبرو شوید.

طول، عرض و ارتفاع کارت گرافیک

کارت‌های گرافیک می‌توانند حجیم‌ترین سخت‌افزار یک کامپیوتر باشند. حتی مدل‌های اقتصادی هم اکنون از سیستم‌های خنک‌کننده‌ی حجیم با سه فن و هیت‌سینک‌هایی استفاده می‌کنند که بسیار بزرگ‌تر از کارت‌های گرافیک قدیمی هستند. در صورتی که قصد استفاده از کیس کوچکی دارید یا می‌خواهید از خنک‌کننده بادی برای پردازنده استفاده کنید، ابعاد بزرگ کارت گرافیک به یک مشکل خیلی مهم تبدیل می‌شود. طول کارت گرافیک به‌طور کامل استاندارد نیست و این بدان معناست که ممکن است با مشکلات سازگاری مواجه شوید. به عنوان مثال، اگر کیس شما از کارت گرافیک‌هایی تا طول ۳۵۵ میلی‌متر پشتیبانی می‌کند، اما کارت گرافیک شما کمی بلندتر و به اندازه‌ی ۳۵۷ میلی‌متر است، باید بررسی کنید که آیا فضای کافی برای جای‌گذاری این دو میلی‌متر اضافی وجود دارد یا خیر.

عرض کارت گرافیک بعد دیگری است که باید به آن توجه داشته باشید؛ به خصوص اگر قصد نصب عمودی کارت گرافیک در کیسی کوچک را دارید یا به دنبال یک کیس باریک هستید. دفترچه راهنمای کیس خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید کارت گرافیک شما بیش از حد پهن نیست، زیرا ممکن است به پنل جانبی کیس برخورد کند.

در مورد فضای اشغال شده توسط اسلات‌‌های PCI، معمولاً کارت گرافیک‌های مدرن دو یا حتی سه اسلات PCI را اشغال می کنند. اگر قصد دارید از اسلات‌های PCI دیگر برای کارت‌های مختلفی استفاده کنید، بهترین راه حل استفاده از کابل افزایش‌دهنده‌ی اسلات (PCI Riser Cable) است که به شما امکان می‌دهد کارت توسعه را در جای دیگری نصب کنید. همچنین، برای گردش هوای مناسب زیر کارت گرافیک به فضای کافی نیاز دارید، بنابراین از جایگذاری یک کارت گرافیک سه اسلاته در یک کیس کوچک خودداری کنید.

ارتفاع خنک‌کننده CPU و فضای خالی برای رم

از دیگر مواردی که برای اسمبل کردن کیس کامپیوتر باید توجه کنید، ارتفاع خنک‌کننده‌ی پردازنده و فضای خالی برای رم است. مشابه کارت‌های گرافیک، خنک‌کننده‌های بادی CPU نیز بزرگ‌تر از همیشه شده‌اند. کاربران خواهان سیستم خنک‌کننده‌ی قدرتمند غیر اورجینال هستند که بتواند دمای CPU را پایین نگه دارد تا حداکثر فرکانس بوست را برای مدت طولانی‌تری حفظ کند. مشکل اینجاست که خنک‌کننده‌های CPU برای دفع سریع گرما از لحاظ فیزیکی باید بزرگ باشند، به این معنی که ممکن است برای کیس شما بیش از حد پهن و بلند شوند.

یکی از مشکلات رایجی که افراد با آن مواجه می‌شوند این است که خنک‌کننده‌ی بادی CPU آن‌ها برای کیس‌شان بیش از حد بلند است و به همین دلیل نمی‌توانند پنل جانبی را ببندند. بنابراین اگر به این موضوع توجه کنید، می‌بینید که بعد از خرید خنک‌کننده عملا باید به سراغ کیس بزرگ‌تری بروید.

خوشبختانه، سازندگان کیس معمولاً حداکثر ارتفاع خنک‌کننده CPU را ذکر می‌کنند. اما اگر این عدد را پیدا نکردید، بعد از خرید کیس به طور دستی باید این عدد را اندازه‌گیری کنید.

فضای خالی برای رم یکی دیگر از مشکلات بزرگ با خنک‌کننده‌های CPU است. ماژول‌های رم با ارتفاع زیاد و طراحی هیت‌سینک‌های پیچیده باعث افزایش ضخامت رم می‌شوند. اگر خنک‌کننده CPU فضای خالی کافی برای رم نداشته باشد، از لحاظ فیزیکی قادر به جایگذاری همه‌ی قطعات نخواهید بود. برای اطمینان از اینکه خنک‌کننده‌ی CPU و رم شما می‌توانند با هم کار کنند، حداکثر فضای رم خنک‌کننده‌ی CPU را با ارتفاع رم مقایسه کنید. معمولاً می‌توانید فضای رم را در مشخصات محصول پیدا کنید. همچنین می‌توانید برای اینکه فضای بیشتری در اختیار داشته باشید، از ماژول‌های رم با ابعاد کوچک‌تر استفاده کنید.

جایگاه‌ درایو ذخیره‌سازی

دو سایز اصلی برای جایگاه‌های ذخیره‌سازی وجود دارد: ۲.۵ اینچی و ۳.۵ اینچی. جایگاه‌های ۲.۵ اینچی برای SSDها و هارددیسک‌های باریک مخصوص لپ‌تاپ کاربرد دارند، در حالی که جایگاه‌های ۳.۵ اینچی برای هارددیسک‌های سنتی به کار می‌روند. جایگاه‌های ۳.۵ اینچی جلوی کیس برای کارت‌خوان‌های قدیمی، درایوهای سی‌دی، دی‌وی‌دی و فلاپی و غیره استفاده می‌شدند. در اکثر کیس‌های کامپیوتر مدرن دیگر جایگاه درایو جلویی وجود ندارد، اما برخی از آنها به طور کلی جایگاه‌های ۳.۵ اینچی را حذف کرده‌اند. اگر قصد خرید یک هارددیسک با اندازه‌ی کامل را دارید، برای اسمبل کردن کیس کامپیوتر باید دنبال کیسی باشید که حداقل از یک یا دو درایو ۳.۵ اینچی پشتیبانی کند.

علاوه بر این، اگر با یک کیس کوچک کار می‌کنید، ممکن است فقط فضای کافی برای یک یا دو درایو ۲.۵ اینچی داشته باشد، که اگر بخواهید در آینده فضای ذخیره‌سازی خود را ارتقا دهید، می‌تواند به یک مشکل تبدیل شود. بنابراین، از قبل برنامه‌ریزی کنید و یک SSD بزرگ‌تر یا کیسی که از چندین درایو ۲.۵ اینچی پشتیبانی می‌کند، تهیه کنید.

سایز فن‌های کیس


اگر به دنبال اسمبل کردن کیس کامپیوتر هستید، باید به اندازه‌ی فن‌های کیس هم توجه نشان دهید. در اکثر موارد، نمی‌توانید یک فن ۱۴۰ میلی‌متری را روی پنلی که فقط تا ۱۲۰ میلی‌متر را پشتیبانی می‌کند، نصب کنید. به همین ترتیب، اگر فن‌های کیس کوچک‌تری را در جایگاهی نصب کنید که فن‌های بزرگ باید در آنجا باشند، زیبایی ظاهری و کمی از جریان هوا را به خطر می‌اندازید. به همین دلیل است که ابتدا باید سایز فن‌هایی را که کیس شما از آنها پشتیبانی می‌کند، بررسی کنید.

فن‌های کیس معمولا آخرین چیزی هستند که برای اسمبل کردن کامپیوتر باید بخرید زیرا ابتدا باید ببینید که آیا قطعات مهم‌تر می‌توانند قرار بگیرند یا نه. همچنین، اگر کارت گرافیک شما بلندتر از میزانی است که کیس با فن‌های جلویی نصب‌شده تحمل می‌کند، ممکن است در نهایت برای فن‌هایی که حتی از آنها استفاده نخواهید کرد، پول هدر دهید. به هر حال، همیشه می‌توانید بعداً فن‌های بیشتری اضافه کنید. در هر صورت معمولا بین اشتباهات مربوط به اسمبل کردن کیس کامپیوتر، فن‌های کیس مورد توجه زیادی قرار نمی‌گیرند ولی نباید این موضوع را پشت گوش بیندازید.

فرم فاکتور پاور و کابل‌های آن

بسیاری از کاربران نمی‌دانند که پاور کامپیوتر در فرم فاکتورهای مختلفی عرضه می‌شوند. رایج‌ترین نوع آن ATX PS/2 است که در اکثر کامپیوترها استفاده می‌شود. پس از آن ATX PS/3 است که کمی کوتاه‌تر محسوب می‌شود و برای کیس‌های کوچک مناسب‌تر است. کوچک‌ترین پاورهای مصرف‌کننده، SFX و مدل کمی بزرگ‌تر آن SFX-L هستند. این مدل‌ها در کیس‌های کوچک SFF که از پاورهای سایز کامل پشتیبانی نمی‌کنند، مورد استفاده قرار می‌گیرند.

همچنین باید به نوع و طول کابل‌ها توجه کنید، زیرا این موارد کاملاً استاندارد نیستند. اول، مطمئن شوید که به تعداد کافی از هر نوع کانکتور (۴ پین، ۶ پین و غیره) که نیاز دارید، داشته باشید و دوم، مطمئن شوید که کابل‌ها به اندازه‌ی کافی بلند هستند تا بتوانند از سیستم مدیریت کابل کیس شما عبور کنند.

طول کابل‌های پاور معمولاً در برگه مشخصات آن‌ها ذکر شده است. اگر دفترچه راهنمای کیس شما هیچ اشاره‌ای به طول کابل‌ها نمی‌کند، زمان آن رسیده است که متر را بیرون بیاورید و به صورت دستی آن را بررسی کنید، البته به شرطی که کیس را قبلاً خریداری کرده باشید یا بتوانید آن را به صورت حضوری بررسی کنید.

سایز رادیاتور


اگر به سیستم‌های خنک‌کننده آبی علاقه دارید، باید بدانید که سایز رادیاتورها کاملاً استاندارد نیستند، اما خوشبختانه، آن‌ها معمولاً از سایز فن‌های کیس تبعیت می‌کنند. رادیاتورها معمولاً از فن‌های ۱۲۰ یا ۱۴۰ میلی‌متری پشتیبانی می‌کنند، بنابراین رایج‌ترین سایزها عبارتند از ۱۲۰، ۱۴۰، ۲۴۰، ۲۸۰، ۳۶۰ و ۴۲۰ میلی‌متر. کیس کامپیوتر شما حداکثر سایز رادیاتور قابل پشتیبانی را در هر محل به شما نشان می‌دهد؛ رادیاتورها معمولاً در قسمت بالا یا جلوی کیس نصب می‌شوند.

به خاطر داشته باشید که طول کارت گرافیک تعیین می‌کند که آیا می‌توانید یک رادیاتور در جلو نصب کنید یا خیر، بنابراین مطمئن شوید که کارت گرافیک شما خیلی بلند نباشد. در غیر این صورت، رادیاتور را در قسمت بالا نصب کنید، البته به شرطی که کیس شما از آن پشتیبانی کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یونترنت
جم یونترنت
اکانت
فروشنده شو
تماس با ما